ยางพารา
โครงสร้างตลาดยางพาราของโลก
ภาพรวมด้านอุปทาน อุปสงค์ และราคายางพาราในตลาดโลก
ข้อมูลพื้นฐานด้านอุปทานสินค้ายางพาราในตลาดโลก
ข้อมูลพื้นฐานด้านอุปสงค์สินค้ายางพาราในตลาดโลก
โครงสร้างตลาดยางพาราของไทย
ภาพรวมอุปทาน อุปสงค์ และราคายางพาราของไทย
ข้อมูลพื้นฐานด้านอุปทานสินค้ายางพาราในประเทศ
ข้อมูลพื้นฐานด้านอุปสงค์สินค้ายางพาราในประเทศ
ความสัมพันธ์ระหว่างราคายางพารา ณ ตลาดระดับต่างๆ
ความสัมพันธ์ระหว่างราคายางพาราในตลาดจริงและราคาในตลาดล่วงหน้า
ความสัมพันธ์ระหว่างราคายางพาราในตลาดจริงและราคาในตลาดล่วงหน้า
การวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐานที่กำหนดราคาสินค้ายางพารา
อุปสงค์ อุปทาน และราคายางพาราในตลาดจริง (Cash Price)
ความสัมพันธ์ของราคายางพาราในตลาดจริง(Cash Price) และราคาในตลาดล่วงหน้า (Futures  Price)
ภาคผนวก
ข้อมูลพื้นฐานยางพารา
สายโซ่การผลิต (Value Chains) ของอุตสาหกรรม
ขั้นตอนการส่งออกยางพารา
ข้อมูลในรูปแผนภูมิรูปภาพและตาราง
1. ภาพรวมอุปทาน อุปสงค์ และราคายางพาราในตลาดโลก
2. ข้อมูลพื้นฐานด้านอุปทานสินค้ายางพาราในตลาดโลก
3. ข้อมูลพื้นฐานด้านอุปสงค์สินค้ายางพาราในตลาดโลก
4. ราคายางพาราในตลาดโลก
5. ภาพรวมอุปทาน อุปสงค์ และราคายางพาราของไทย
6. ข้อมูลพื้นฐานด้านอุปทานสินค้ายางพาราของไทย
7. ข้อมูลพื้นฐานด้านอุปสงค์สินค้ายางพาราของไทย
8. ราคายางพาราตลาดในประเทศ
9. การเคลื่อนไหวราคายางพาราในตลาดจริงกับตลาดล่วงหน้า

 
   
การวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน การวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐานรายชนิดสินค้า > ยางพารา
 
 
 
 

 
ความสัมพันธ์ระหว่างราคายางพารา ณ ตลาดระดับต่างๆ
 
ตลาดยางของไทย

                 ผลผลิตประมาณร้อยละ 80 ของสวนยางทั้งหมดผลิตยางในรูปยางแห้ง ได้แก่ ยางแผ่นรมควัน ยางแผ่นดิบ ยางก้อนถ้วย เศษยาง ขี้ยาง และเพียงร้อยละ 20 ของสวนยางทั้งหมดขายยางในรูปของน้ำยางสด

                 ตลาดยางของประเทศไทย มี 3 ลักษณะ คือ ตลาดท้องถิ่น ตลาดกลางยางพารา และตลาดซื้อขายล่วงหน้า ตลาดยางที่ซื้อขายโดยมีการส่งมอบยาง (physical market) ภายในประเทศแยกออกเป็นตลาดท้องถิ่น และซื้อขายผ่านตลาดกลางยางพารา

               ตลาดยางท้องถิ่น เป็นตลาดที่ซื้อขายโดยมีการส่งมอบยางจริงภายในประเทศ ส่วนใหญ่อยู่ในภาคใต้และภาคตะวันออกซึ่งเป็นแหล่งปลูกยางเดิม มีการซื้อขายตามชนิดและคุณภาพของยาง ชาวสวนยางส่วนใหญ่นิยมขายยางผ่านตลาดท้องถิ่น จะเห็นได้จากประมาณร้อยละ 94 ของปริมาณยางทั้งประเทศ ซื้อขายผ่านตลาดท้องถิ่น ประกอบด้วย ร้านค้ายาง ซึ่งมีกระจายอยู่ใน 55 จังหวัดทั่วประเทศ ตลาดยางท้องถิ่นจะประกอบด้วยพ่อค้ารับซื้อยางหลายระดับ เริ่มตั้งแต่ระดับหมู่บ้าน ตำบล ระดับอำเภอ และระดับจังหวัด โรงงานแปรรูปยาง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นผู้ส่งออกยางด้วยโดยทั่วไปจะรับซื้อยางจากพ่อค้ารายใหญ่ระดับอำเภอหรือจังหวัด ไม่นิยมที่จะรับซื้อยางจากเกษตรกรรายย่อยทั่วไป เนื่องจากจะเป็นการยุ่งยากในการจัดการ นอกจากเกษตรกรจะขายยางโดยตนเองแล้ว ในบางจังหวัด เฉพาะอย่างยิ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีการรวมกลุ่มขายยางอยู่เป็นจำนวนมาก และมีการผลิตยางแผ่นรมควันในรูปของสหกรณ์กองทุนสวนยางในบางจังหวัดทางภาคใต้ ภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่การดำเนินการในลักษณะดังกล่าวยังไม่แพร่หลายมากนักเมื่อเทียบกับการที่เกษตรกรผลิตและขายยางโดยลำพัง

               ตลาดกลางยางพารา เป็นตลาดที่ซื้อขายโดยมีการส่งมอบยางจริง เช่นเดียวกับตลาดท้องถิ่นทั่วไป เริ่มเกิดขึ้นในประเทศไทยเมื่อปี 2534 ตลาดกลางยางพาราแห่งแรก จัดตั้งที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ต่อมาในปี
2542 ตลาดกลางยางพาราสุราษฎร์ธานีได้เริ่มเปิดดำเนินการ และในปี 2544 ตลาดกลางยางพารานครศรีธรรมราชได้ให้บริการซื้อขายยาง นอกจากการให้บริการซื้อขายยางประเภทต่างๆ เช่น ยางแผ่นดิบ ยางแผ่นรมควัน ยางแผ่นผึ่งแห้ง ยางก้อนถ้วยและน้ำยางสดแล้ว ตลาดกลางยางพาราหาดใหญ่ยังให้บริการซื้อขายยางผ่านห้องค้ายาง ตลาดกลางยางพาราทั้ง 3 แห่งมีคลังสินค้าขนาดความจุประมาณ 16,000 ตัน ให้บริการเก็บฝากยางแก่เกษตรกร เอกชน และการเก็บฝากยางตามโครงการแทรกแซงตลาดยางพาราของรัฐบาลด้วย และการให้บริการสนเทศข้อมูลด้านยางก็เป็นส่วนหนึ่งของการให้บริการของตลาดกลางยางพาราทั้ง 3 แห่งปริมาณยางที่ซื้อขายผ่านตลาดกลางปี 2545-2549 แม้จะมีไม่มากนักปีละ 114,921- 159,435 ตัน หรือไม่เกินร้อยละ 6 ของยางที่ผลิตได้ทั้งประเทศ ทั้งนี้อาจมีสาเหตุมาจากระบบตลาดกลางยางพาราทั้ง 3 แห่งอยู่ในภาคใต้ ยังไม่กระจายครอบคลุมแหล่งผลิตยางทั่วประเทศ และอาจเกิดจากกลไกตลาดเริ่มทำงาน ผู้ซื้อและผู้ขายในท้องถิ่นตกลงซื้อขายกันในราคาที่ใกล้เคียงกับตลาดกลาง ทำให้ไม่มีความจำเป็นที่ต้องซื้อขายผ่านตลาดกลาง อย่างไรก็ดีบทบาทของตลาดกลางยางพาราต่อการซื้อขายยางภายในประเทศทวีความสำคัญขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้เกษตรกรมีทางเลือกในการขายผลผลิต ผู้ซื้อมีความมั่นใจในคุณภาพของยางที่ประมูลผ่านตลาดกลาง และตลาดยางท้องถิ่นใช้เป็นราคาอ้างอิง ช่วยให้การซื้อขายมีความเป็นธรรมมากขึ้น

               ตลาดซื้อขายล่วงหน้า ตลาดสินค้าเกษตรล่วงหน้าแห่งประเทศไทย (The Agricultural Future Exchange of Thailand: AFET หรือ ต.ส.ล.) จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการซื้อขายสินค้าเกษตรล่วงหน้า พ.ศ. 2542
ได้เปิดดำเนินการซื้อขายยางแผ่นรมควันชั้น 3(RSS 3) ครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2547 ซื้อขายสัญญาล่วงหน้าระยะเวลา 1-7 เดือน ในระยะแรกที่ตลาดสินค้าเกษตรล่วงหน้าเปิดดำเนินการ ปริมาณสัญญาซื้อขายยางยังมีจำนวนไม่มากนัก แต่ปัจจุบันปริมาณการซื้อขายยางได้เพิ่มมากขึ้นในอนาคตบทบาทของตลาดสินค้าเกษตรล่วงหน้าต่อการค้าและราคายางจะมีเพิ่มมากยิ่งขึ้น

ที่มา: เว็บไซต์ สถาบันวิจัยยาง “ข้อมูลวิชาการยางพารา ปี 2550”
การเคลื่อนไหวราคายางพาราในตลาดระดับต่างๆ






 การเคลื่อนไหวราคายางพาราในตลาดจริง (Cash Price)  กับราคาซื้อขายในตลาดล่วงหน้า (Futures Price)



หัวข้อถัดไป> ความสัมพันธ์ระหว่างราคายางพาราในตลาดจริงและราคาในตลาดล่วงหน้า
 
 
 
2007 Agricultural Futures Trading Commission. All Rights Reserved.

(02) 685 - 3250    aftc@aftc.or.th